سپاسگزاری و دریافت ثروت

بسیاری از انسان ها که درتمام زمینه ها، زندگی درستی را پیشه می کنند، همچنان فقیر باقی می مانند، زیرا فاقد حس سپاسگزاری هستند. آنها پس از دریافت اولین نعمت از جانب پروردگار با عدم سپاسگزاری بابت آن، رشته های ارتباطی را با خالق از بین می برند.
درک این مطلب که ماهرچه به منبع ثروت نزدیک تر باشیم ثروتمندتر می شویم ساده است. بسیار آسان است که دریابیم روحی که همواره سپاسگزار است، ارتباط نزدیک تری با خالق هستی نسبت به روحی که هرگز مراتب سپاسگزاری از خداوند را به جا نیاورده است دارد.
هرقدر که ذهن ما نسبت به قدرت برتر در آن زمان که نعمت های خوب به سویمان می اید، سپاسگزارتر باشد، نعمت های بهتری را دریافت خواهیم کرد که بسیار سریعتر به سویمان خواهند آمد. و دلیل ساده آن نیز نگرش ذهنی سپاسگزاری است که ذهن را در تماسی نزدیکتر با منبع نعمت قرار می دهد.
اگر این فکر که سپاسگزاری ذهن شما را با انرژی های خالق دنیا متوازن تر می کند، برایتان جدید است پس خوب آنرا بررسی کنید. مطمئنا آن را درست خواهید یافت. نعمت های بی کرانی که متعلق به شماست به واسطه ی اطاعت از قوانینی خاص به سویتان می آیند. امتنان شما را در توازن با اندیشه های خلاق قرار می دهد و مانع از سقوط شما به ورطه ی افکار رقابتی می شود. سپاسگزاری مانع از به اشتباه انداختن شما به اندیشه ی محدودیت در تولید می شود. اندیشه ای که در واقع کشنده امیدها به شمار می رود.
سپاسگزاری قانونی دارد که اگر شما درصدد نتیجه گیری هستید لازم است تا از این قانون تبعیت کنید. قانون سپاسگزاری، اصلی طبیعی است که بیان می کند کنش و واکنش همواره مساوی و درخلاف جهت یکدیگر می باشند.
فرا رفتن سپاسگزاری ذهنی شما در ستایشی شاکرانه نسبت به هوش برتر رهائی از اجبارهاست که در نتیجه برای دستیابی به آنچه که برایش آماده شده است متحمل شکست نخواهد شد.
حقیقتی روانشناسی بیان می کند:
خود را نزدیک خداوند تصور کنید تا خداوند خود را در نزدیکی شما تصور کند
و در صورتی که امتنان شما قوی و مداوم باشد واکنش ماده ی بی شکل نیز قوی و مداوم خواهد بود و خواسته هایتان همواره به سویتان حرکت خواهد کرد. ارزش امتنان تنها به تبرک یافتن شما منحصر نمی شود. بدون سپاسگزاری نمی توانید از پس اندیشه های ناراضی راجع به واقعیت هایی که دوستشان نمی دارید برآئید.
لحظه ای که به ذهنتان اجازه می دهید تا اندیشه های ناراضی در آن سکنی گزیند، ارتباط خود را به تدریج از دست می دهید. با معطوف کردن توجهتان برروی مسائل پیش پا افتاده، معمولی، فقیرانه، پست فطرتانه و ناپاک، به این اشکال و تصاویر ذهنی، شکل واقعیتی را می بخشید که به سویتان سرازیر می شوند.
با اجازه دادن به سکنی گزیدن پستی ها در ذهنتان خود نیز به درجه ی آنها سقوط می کنید و خود را در محاصره پستی ها قرار می دهید. اما از سوئی دیگر، با معطوف کردن توجهتان بربهترین ها و با قراردادن خودتان در محاصره بهترین ها، بهترین خواهید شد. ذهن سپاسگزار همواره بر بهترین متمرکز است و گرایش دارد تا بهترین شود در نتیجه با گرفتن شکل و شخصیت بهترین تبدیل به بهترین می شود.
همچنین ایمان از تقدیر می زاید. ذهن سپاسگزار همواره بهترین ها را توقع دارد و انتظاراتش ایمان او خواهد شد. واکنش یک شخص در ذهنش ایمان را عمل می آورد. شخصی که فاقد احساس تقدیر است با ایمان نخواهد بود. بدون برخورداری از ایمان همانگونه که در فصول بعد خواهیم دید نمی توانید به کسب ثروت از طریق شیوه های خلاقانه دست یابید.
لازم است تا عادت سپاسگزاری را برای هرآنچه به سویتان می آید درخود بپرورانید، زیرا همه چیز در پیشرفت شما سهم دارد پس باید برای داشته هایمان سپاسگزار باشید.
زمان زیادی را برای اندیشیدن و صحبت کردن درباره ضعف ها و اشتباهات قدرتمندان صرف نکنید. زیرا اینگونه سازمان بندی آنها در دنیا و وجودشان است که مجالی برای شما فراهم ساخته تا تمام انچه که خواهانید را دریافت کنید.
به خاطر بسپارید که همه دست به دست هم داده اند تا عواملی ارتباطی برای کسب ثروت شما شوند پس سپاسگزار باشید. عاملی که شما را به ارتباطی موزون با بهترین ها در هر چیزی که به سویتان سرازیر می شود سوق می دهد.
هرکس بتواند از خداوند خالصانه برای آنچه که هنوز تصور ذهنی از آن را دارد تشکر کند ایمانی واقعی دارد و ثروتمند خواهد شد و دلیل به ثمر رسیدن آرزوهایش خواهد بود.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

سیزده + هشت =